Yağmur Sonrası Manavgat Tarlalarında Çırpılan Susam Demetleri
Antalya’nın Manavgat ovasında sonbahar yağmurlarının ardından kuruyan susam kümelerinin sopalarla beyaz brandalara çırpılmasıyla, yüksek yağ oranlı tescilli altın susam kış sofralarına iniyor.
Toros Dağları’nın Akdeniz’e bakan güney eteklerinde, kasım ayının ilk serin yağmurları Manavgat Ovası’nı yıkayıp geçtiğinde tarlalardan yükselen koku Ege ve Akdeniz tarımının en bereketli hasat kapanışını müjdeler. Yaz aylarında ekilen ve boyları bir buçuk metreyi bulan susam bitkileri sararıp yapraklarını döktükten sonra köklerinden sökülerek tarlada onar, on beşer demet halinde birbirine çatılır. ‘Kümbet’ adı verilen bu çadır benzeri susam yığınları, sonbahar güneşinin altında kururken içlerindeki yüzlerce tohum kapsülü hafifçe çatlar. Yöre halkının asırlardır imeceyle yürüttüğü Manavgat altın susamı hasadı, sopaların brandalara vurulduğu o ritmik sesle başlar.
Toros Rüzgarında Çatlayan Kapsüller ve Çırpma Sanatı
Susam hasadı mekanik biçerdöverlerin veya traktörlerin giremeyeceği kadar narin ve hassas bir el emeğidir. Kümbetlerde kuruyan demetler ters çevrildiğinde, kapsüllerin içindeki susamların toprağa dökülüp kaybolmaması için tarlanın zeminine devasa beyaz brandalar veya temiz dokunmuş bezler serilir.
Köylü kadınlar ve gençler, ellerindeki hafif fındık veya zeytin dallarından yapılmış esnek sopalarla ters çevrilen susam demetlerinin sırtına ritmik vuruşlarla vururlar. ‘Susam çırpma’ adı verilen bu işlem sırasında, çatlamış kapsüllerden boşalan milyonlarca parlak kehribar renkli tohum tanesi beyaz brandanın üzerine adeta altın bir yağmur gibi dökülür. Brandada biriken tohumlar, tahta kalburlardan elenerek yaprak ve sap kırıntılarından tamamen arındırılır.
Yüzde Elli Sekiz Yağ Oranıyla Gelen Coğrafi Tescil
Manavgat susamını dünya piyasalarındaki ve Sudan veya Nijerya’dan ithal edilen standart susamlardan ayıran en büyük ayrıcalık, bünyesinde barındırdığı olağanüstü yağ zenginliğidir. Manavgat Çayı’nın taşıdığı mineral zengini alüvyonlu topraklar ve kıyı şeridinin yüksek bağıl nemi, tohumun etli ve dolgun olmasını sağlar. Standart susamlarda yağ oranı yüzde 40-45 civarındayken, TÜRKPATENT tarafından coğrafi işaret tescili alan Manavgat altın susamında bu oran yüzde 58 ila 62 seviyesine ulaşır.
Bu yüksek yağ ve protein oranı, tohumun kabuğuna altın sarısı parlak bir renk verirken; ezildiğinde elde edilen tahinin kıvamını başka hiçbir katkıya ihtiyaç duymadan ipeksi, akışkan ve yoğun aromatik kılar. Başta Japonya olmak üzere Uzak Doğu mutfaklarının en prestijli suşi ve gurme restoranları, yüksek aroması sebebiyle Manavgat susamını özel ithalat kotalarıyla talep etmektedir.
Taş Değirmenlerden Kış Tahinine Uzanan Lezzet Zinciri
Tarladan toplanan altın susamlar, Manavgat’ın asırlık su ve taş değirmenlerine doğru yola çıkar. Odun ateşinde fırınlanıp kabuklarından ayrılan tohumlar, dönen ağır bazalt taşlarının altında ezilerek sıcak, buharı tüten koyu bir tahine dönüşür. Bu tahin, kış aylarında Antalya sofralarını süsleyen meşhur tahinli piyazın, hibeş ezmesinin ve fırınlanmış kabak tatlısının tartışmasız can suyudur.
Manavgat tarlalarında brandaların üzerine dökülen her bir susam tanesi, Anadolu köylüsünün toprağın nemini sabırla altına çevirdiği kadim bir üretim hafızasının yaşayan şahididir.
İmecenin Kadim Ritmi ve Toprağa Saygı
Manavgat’ın kırsal mahallelerinde susam çırpma mesaisi, yalnızca bir tarımsal hasat değil, köy halkının kuşaktan kuşağa sürdürdüğü neşeli bir sonbahar dayanışmasıdır. Tarlaya serilen bembeyaz brandaların etrafında toplanan komşular, sabah serinliğinde türküler ve sohbetler eşliğinde demetleri çırparak kışlık zahirelerini el birliğiyle çıkarırlar.
Brandanın üzerine dökülen her bir altın tohum, doğanın sunduğu mucizevi bitkisel yağın en saf halini temsil eder. Taş değirmenlerden sızan sıcak tahin kokusu köy sokaklarını sararken, Manavgat susamı endüstriyel tarımın yapay tohumlarına karşı yerel gen kaynaklarımızın ne kadar kıymetli bir miras olduğunu bir kez daha kanıtlamaktadır.
Tarihi Kervan Yollarından Günümüzün Küresel Gurme Pazarına
Manavgat susamının Akdeniz havzasındaki köklü geçmişi, Osmanlı döneminde saray helvahanesine ve yeniçeri ocaklarına uzanan özel sipariş defterlerinde kayıtlıdır. Manavgat Çayı deltasının zengin alüvyonlarıyla beslenen bu topraklar, tohumun kabuğundaki acı tanenleri kırarak ona fındıksı, tatlı ve son derece rafine bir yağ profili kazandırmıştır. Bu sebeple yüzyıllar boyunca kervanlarla Anadolu içlerine taşınan altın susam, her zaman standart susamlardan iki kat daha yüksek bir değerle alıcı bulmuştur.
Bugün gastronomi dünyasında artizan tahin üreticileri ve nitelikli pastacılık şefleri, endüstriyel olarak beyazlatılmış yabancı menşeli tohumlar yerine Manavgat’ın kabuğu soyulmamış altın sarısı yerel mahsulünü tercih etmektedir. Tohumun taş değirmende ezilirken çıkardığı o sıcak buhar ve yoğun koku, Akdeniz kırsalının topraktan sofraya uzanan hakiki gücünü tüm berraklığıyla ortaya koymaktadır.
Sıkça Sorulan Sorular
Yüzde 58-62’ye varan yüksek yağ oranı, iri ve dolgun taneleri, açık altın sarısı rengi ve taş değirmende ezildiğinde benzersiz bir aroma veren zengin yapısıyla öne çıkar.
Kurutulan susam demetleri tarlaya serilen temiz beyaz brandalar üzerinde ters çevrilir ve esnek sopalarla vurularak tohumların kapsüllerden dökülmesi sağlanır.
Evet, kendine has toprak ve mikroklima özellikleri sebebiyle TÜRKPATENT tarafından ‘Manavgat Altın Susamı’ adıyla tescillenmiştir.
Yüksek yağ kalitesi, lezzet derinliği ve çiğ tüketildiğinde bıraktığı fındıksı aroma sebebiyle Uzak Doğu’nun lüks gastronomi ve şekerleme sanayisinde birinci sınıf hammadde olarak tercih edilmektedir.