İstanbul’un gastronomi sahnesinde nadiren bu denli özel bir buluşma yaşanır. 10 ve 11 Nisan 2026 akşamları, Karaköy’deki Octo Istanbul restoranında iki farklı coğrafyanın, iki farklı geleneğin ve iki güçlü el bir araya geliyor: Şef Pere Planagumà ve Şef Şafak Erten ile “Four Hands Dinner” — Türkçesiyle dört ellerin sofrası.

Sınırlı kapasiteyle gerçekleşecek bu akşam yemekleri, yalnızca bir yemek organizasyonu değil; Akdeniz’in iki ucundaki mutfak kültürlerinin pişmiş, servis edilmiş bir diyaloğu.

Octo Istanbul: Boğaz’ın Kenarında Sürdürülebilir Gastronomi

JW Marriott Istanbul Bosphorus bünyesindeki Octo Istanbul, Karaköy’ün tarihi dokusunu arka planına alarak Türkiye’nin en dikkat çekici restoranlarından biri haline geldi. Gault & Millau rehberinden 1 toque, İncili Gastronomy Guide’dan 4 Pearl alan restoran, sadece ödülleriyle değil felsefesiyle de öne çıkıyor.

Octo’nun mutfağı yerel çiftçilerle, kadın kooperatifleriyle ve etik üreticilerle çalışıyor. Tabağa taşınan her malzemenin hikayesi var — hangi tarladan geldiği, hangi elin hasatladığı, nasıl bir zincirin parçası olduğu. Bu yaklaşım artık “sürdürülebilir gastronomi” etiketinin çok ötesinde; bir kimlik meselesi.

Şef Şafak Erten: Mengen’den Burj Khalifa’ya

Octo’nun başına geçen Şef Şafak Erten, Bolu’nun Mengen ilçesinden — Türkiye’nin aşçılık geleneğinin kalesi sayılan bu topraklardan. Üç kuşak süregelen aşçılık pratiğiyle yetişen Erten, bu köklü mirası çağdaş bir teknikle harmanlıyor.

Kariyer yolculuğu sıradan değil: Dubai’de Atmosphere at Burj Khalifa‘da çalıştı — dünyanın en yüksek restoranlarından birinde. Endonezya ve Suudi Arabistan’daki uluslararası gastronomi festivallerinde Türk mutfağını temsil etti. Gault & Millau Turkey tarafından “Rising Chef of the Year” unvanına layık görüldü.

Erten’in tabakları bir tez gibi okunabilir: Anadolu’nun hammaddesini alıp Akdeniz’in teknik diliyle ifade etmek. Ege otları, Adana portakalı, mor reyhan — bunlar süsleme değil, kimlik.

Şef Pere Planagumà: Katalonya’dan Dünyaya

İspanyol misafir şef Pere Planagumà, Girona doğumlu. Gastronomi tarihine kazınmış isimlerin yanında yetişti: elBulli’de, ardından El Celler de Can Roca‘da. Paris’te üç Michelin yıldızlı La Tour d’Argent‘da saygın bir görev üstlendi. 2001’den 2017’ye kadar ise Les Cols restoranında iki Michelin yıldızına imza attı.

Planagumà yalnızca ocak başında değil, akademik platformlarda da söz sahibi: Harvard University‘nin “Science and Cooking” derslerinde konuşmacı olarak yer aldı. Sürdürülebilir gastronomi danışmanı olarak da çalışan şef, toprağı, mevsimi ve yerel üreticiyi daima merkezde tutuyor.

Bu iki şef arasındaki ortak nokta tesadüf değil: ikisi de yerelliğe saygı duyan, üretim zincirini sorgulayan, tabağı bir anlatı olarak kuran isimler.

Menü: İki Dil, Tek Sofra

Four Hands Dinner menüsü, Planagumà ve Erten’in karşılıklı konuşmasını yansıtacak şekilde kurgulanmış. Her kurs bir başka sese ait, ama bütün akış tek bir harmoniye akarken:

Amuse Bouche
Oxygarumlu Marine Karides & Türk Salatası
Oxygaru — antik Roma mutfağından gelen fermente balık sosu — müreffeh bir Türk salatası eşliğinde sunuluyor. Geçmiş ile bugünün ilk握 el sıkışması.

Pere Planagumà’dan
Yalancı Kalamar ve Patates Gnocchi, Hamsi Garumu
Katalonya’nın deniz mirası ve umami zenginliği bir arada. “Yalancı kalamar” tekniği, Planagumà’nın mutfaktaki ustalık oyununun göstergesi.

Ara
Bodrum Mandalina Sorbesi
Paleti temizleyen bu ara, Bodrum’dan gelen narenciye ile hem yerel hem hafif. Sofranın nefes aldığı an.

Şafak Erten’den
Izgara Orfoz, Ege Otları, Portakal Jölesi, Mor Reyhan Velouté, Adana Portakalı
Ege kıyılarından çıkan taze orfoz, aromatik otlar ve güneyli portakalın berrak asidiyle buluşuyor. Mor reyhan velouté bu tabağa hem renk hem derinlik katıyor.

Tatlı
Çikolata ve Kişniş Mus, Limon Dondurması, Çıtır Limon, Turna Yemişi Sour
Bitişi unutulmaz kılan bir tatlı kompozisyonu. Kişnişin egzotik tonu, turna yemişinin ekşi ve keskin karakteriyle dengeleniyor; çıtır limon dokuya oyun katıyor.

Four Hands Dinner Neden Özel?

Gastronomi dünyasında “four hands dinner” yani dört el yemeği, iki farklı şefin aynı mutfağı paylaşarak birlikte bir menü kurgulayıp servis etmesi anlamına geliyor. Bu format, misafirler için iki farklı perspektifi tek bir akşamda deneyimleme fırsatı sunuyor.

Ama Octo’daki bu buluşmayı sıradan bir kolaborasyondan ayıran şey daha derin: Planagumà’nın Katalonyalı kimliği ile Erten’in Anadolu kökleri birbiriyle çarpışmıyor, birbirini tamamlıyor. Akdeniz havzası, tarih boyunca bu tür buluşmaların coğrafyası oldu.

Pratik Bilgiler

Etkinlik 10 ve 11 Nisan 2026 tarihlerinde, saat 19:00’da gerçekleşecek. Octo Istanbul, JW Marriott Istanbul Bosphorus’ta yer alıyor — Karaköy’ün tam kalbinde. Kapasite sınırlı tutulacak, rezervasyon erken yapılması öneriliyor.

İstanbul’da Michelin yıldızlı şeflerin ve uluslararası isimlerin bu denli yakın bir sofrada bir araya geldiği etkinlikler hâlâ az. Bir koleksiyoncu hassasiyetiyle planlanmış bu akşam, sadece damağı değil belleği de doyuracak türden.

Sık Sorulan Sorular (SSS)

Octo Four Hands Dinner biletleri nereden alınır?
Rezervasyon için doğrudan Octo Istanbul ile iletişime geçmeniz gerekiyor. JW Marriott Istanbul Bosphorus resepsiyonu veya restoranın iletişim kanalları üzerinden yer ayırtılabilir.

Menü kaç kurslu?
Mevcut bilgilere göre amuse bouche dahil beş ana aşamalı (amuse, iki ana kurs, bir ara, bir tatlı) bir akşam yemeği formatında sunulacak.

Şef Pere Planagumà kimdir?
Girona doğumlu Katalonyalı şef; elBulli, El Celler de Can Roca ve 3 Michelin yıldızlı La Tour d’Argent’da çalışmış, Les Cols’ta 2 Michelin yıldızı kazanmış, Harvard’da konuşmacı olarak yer almış bir isim.

Şef Şafak Erten’in Octo’daki felsefesi nedir?
Yerel çiftçiler, kadın kooperatifleri ve etik üreticilerle iş birliği yaparak sürdürülebilir ve kökene saygılı bir mutfak anlayışı benimsemektedir. Anadolu malzemeleri çağdaş tekniklerle tabağa taşınıyor.

Four Hands Dinner formatı ne demek?
İki farklı şefin aynı akşam aynı mutfağı paylaşarak her birinin kendi kursunu sunduğu özel gastronomi formatıdır. Tek bir menüde iki farklı mutfak perspektifini deneyimleme imkânı sunar.

Octo Istanbul nerede?
Karaköy’de, JW Marriott Istanbul Bosphorus oteli bünyesinde yer almaktadır.

Birkaç yıl boyunca Avrupa’nın yaz terasları Aperol Spritz’in turuncu rengiyle boyandı. Londra’dan Milano’ya, İstanbul’un Boğaz kenarı barlarından Berlin’in açık hava kafelerine kadar o tanıdık renk her yerde belirdi. Ama 2026 yazı farklı görünüyor — çünkü sahneye yeni bir aktör çıktı: Hugo Spritz.

The Guardian’ın içecek editörlerinin “yazın kokteyili” olarak ilan ettiği Hugo, mürver çiçeği liköründen yapılan, daha hafif ve çiçeksi bir spritz versiyonu. Aperol’un acımsı notlarına karşı Hugo’nun tatlı, aromatik yapısı, özellikle günün ortasında tüketim için tercih edilmesini kolaylaştırıyor.

Hugo Spritz Nedir? Hikayesi ve Kökeni

Hugo, 2005 yılında İtalyan barmen Roland Gruber tarafından Güney Tirol’de — İtalya ile Avusturya sınırında, Alplerin gölgesinde — icat edildi. Gruber başlangıçta içeceğe “Otto” adını vermek istedi; ancak pazarlanabilirlik açısından daha kolay telaffuz edilen “Hugo”yu tercih etti.

Tarifi oldukça sade: mürver çiçeği likörü (genellikle St-Germain), prosecco, soda ve taze nane yaprakları. Limon veya misket limonu dilimiyle servis edilir. Hazırlanması beş dakika almaz; ancak yarattığı his tam anlamıyla yaz öğleden sonrası konforu.

Fransa ve Avusturya’da uzun yıllardır popüler olan Hugo, İngiltere’ye daha geç ulaştı. Ancak son bir yılda İngiliz barlarına ve süpermarketlere hızla girdi. Claridge’s, Sea Containers ve 20 Stories gibi prestijli mekanlar menülerine ekledi. Hatta zincir bar Wetherspoons bile Hugo’yu menüsüne aldı — bu, kitlesel kabulün en önemli göstergelerinden biri.

Mürver Çiçeği: Hugo’nun Sihirli Malzemesi

Hugo’yu Aperol’dan ayıran en belirgin unsur, mürver çiçeği liköründen gelen o özgün aroma. Mürver çiçeği (elderflower / Sambucus nigra), Avrupa’nın ılıman iklimleriyle özdeşleşmiş bir bahar çiçeğidir. Hafifçe tatlı, çiçeksi ve biraz muscat üzümünü andıran bir kokusu vardır.

St-Germain markası bu likörlerin küresel yüzü haline geldi. İskoçya, Fransa ve diğer bölgelerde yabani toplanan mürver çiçeklerinden yapılan St-Germain, kokteyl dünyasında on yılı aşkın süredir itibar gören bir ürün. Ancak artık yerel alternatifler de piyasaya girdi — bu da Hugo’nun sürdürülebilir bir içecek olarak konumlanmasını kolaylaştırıyor.

Aperol vs. Hugo: Hangisi Bu Yazın Favorisi?

Claridge’s Barlar Direktörü George Raju, Guardian’a şunları söyledi: “Son bir yılda misafirlerimizin gün içinde daha düşük alkol içerikli içeceklere yöneldiğini fark ettik. Hugo spritz tam bu boşluğu dolduruyor.”

Gerçekten de Hugo, Aperol Spritz’e kıyasla daha düşük alkol oranıyla öne çıkıyor. Prosecco ve soda ağırlıklı yapısı onu hem daha hafif hem de daha az yoğun kılıyor. Bu özelliği, özellikle alkolsüz veya düşük alkollü trend döneminde güçlü bir avantaj sağlıyor.

Öte yandan Devonshire pub ortağı Ashley Palmer-Watts ihtiyatlı: “Hugo geçen yıl popüler olmaya başladı ve artıyor, ama mürver çiçeği çılgınlığının sonsuza kadar süreceğini düşünmüyorum. Çok tatlı, birden fazla içemiyorum.” Gastronomi tartışmalarının en keyifli yanı budur — herkesin damağı farklı konuşur.

Türkiye’de Hugo Spritz Trendi

İstanbul’un Boğaz kenarı terasyonları ve Alaçatı’nın rüzgarlı açık hava barları, Aperol spritze yıllardır alan açıyor. Ancak 2026 yazında Hugo Spritz’in Türkiye menülerine girmesi an meselesi. Mürver çiçeği liköründeki çiçeksi hafiflik, Türkiye’nin yaz barlarının arayan sıcak havasında tam oturuyor.

Türkiye’de mürver çiçeği (mürver, Sambucus) kuzeyde özellikle Karadeniz bölgesinde yetişiyor. Kimi lokal barlar yerel mürver çiçeği şuruplarıyla Hugo versiyonları denemekte. Bu da içeceğe hem yerel bir kimlik hem de sürdürülebilir bir boyut katıyor.

Evde Hugo Spritz Tarifi

Evde kolayca hazırlayabilirsiniz. Büyük marketlerde artık St-Germain ve benzeri mürver çiçeği likörleri bulunuyor.

Malzemeler (1 kişilik):

• 40 ml St-Germain mürver çiçeği likörü
• 60 ml prosecco (veya herhangi bir köpüklü şarap)
• 60 ml soda
• 8-10 taze nane yaprağı
• Misket limonu dilimi (garnitür)
• Bol buz

Hazırlık: Bardağı buzla doldurun. Nane yapraklarını ekleyin. Köpüklü şarabı ve sodayı yavaşça dökün. Likörü ekleyip hafifçe karıştırın. Nane dalı ve limon dilimiyle süsleyerek servis edin.

Alkol istemeyenler için: likör yerine mürver çiçeği şurubu, prosecco yerine alkolsüz köpüklü içecek kullanın. Sonuç eşit derecede ferahlatıcı.

Kaynak: The Guardian Food — “Put away the Aperol and raise a glass to Hugo spritz, the drink of the summer” (3 Nisan 2026). Haber haberleştirme esasına göre yerelleştirilerek işlenmiştir.

Craft beer dünyasında ilginç bir çelişki yaşanıyor. Hareketin anavatanı sayılan Amerika Birleşik Devletleri’nde el yapımı biranın altın çağı sona ermiş gibi görünüyor. Brewers Association verilerine göre 2023-2024 döneminde ABD’deki craft bira satışları hacim olarak yaklaşık yüzde iki geriledi; kapanan küçük bira fabrikası sayısı ise son on yılın en yüksek düzeyine ulaştı. Enflasyon, tüketim alışkanlıklarının değişmesi ve alkollü içki pazarında artan rekabet, Amerikalı craft birası üreticilerini zor günlere sürüklüyor.

Oysa tam bu sırada, Boğaz’ın kıyısında bambaşka bir hikâye yazılıyor. İstanbul’un craft beer sahnesi, son üç-dört yılda benzeri görülmemiş bir ivme kazandı. Yeni bira fabrikaları kuruldu, taproom kültürü kök saldı, bira meraklılarının sosyal medya toplulukları milyonlara ulaştı. Dünyada düşüş varken Türkiye’de neden yükseliş var? Cevap, gastronomi kültürünün olgunlaşmasında, genç girişimci ruhunda ve değişen orta sınıf tüketim alışkanlıklarında saklı.

İstanbul’un Craft Beer Coğrafyası

İstanbul’da craft beer haritasını çizmek isteyen biri için en mantıklı başlangıç noktası Kadıköy ve Moda semtleridir. Alternatif kültürün ve yaratıcı girişimciliğin kalbi olan bu mahalleler, el yapımı bira kültürünün de tohumlarının atıldığı yerdir. Küçük, samimi taproom’lar; biracılık meraklılarının düzenli buluşma noktaları oldu. Buradaki mekânlar yalnızca bira satmıyor; bira hikayeleri anlatıyor, üretim süreci hakkında sohbet ediyor, ziyaretçileri bir tutkunun içine davet ediyor.

Avrupa yakasında ise Beyoğlu ve Karaköy craft beer sahnesinin ayrı bir merkezi konumunda. Özellikle Karaköy’ün dönüşüm geçiren arka sokakları, bira severler için adeta keşif alanına döndü. Turistlerin ve yerel gastronomi meraklılarının bir arada bulunduğu bu bölgede, craft beer mekânları şehrin kozmopolit ruhunu yansıtıyor.

İstanbul’un köklü craft beer üreticilerinden Bosphorus Brewing Company, yıllar içinde tutarlı kalitesiyle bir referans noktasına dönüştü. Pale ale’den IPA’ya, buğday birasından stout’a uzanan geniş yelpazesiyle hem yeni başlayanları hem de deneyimli bira meraklılarını karşılıyor. Benzer şekilde Gara Guzu, yalnızca bir bira markası olmaktan öte, Türkiye’de craft beer kültürünün öncüsü olarak yerini pekiştirdi. Karadeniz bölgesinden adını alan bu marka, hem üretim kalitesiyle hem de bira eğitimi alanındaki katkılarıyla sektörde ayrı bir saygınlık kazandı.

Bunların yanı sıra Feliz, Tuhaf Brewing ve Paye Brewing gibi daha genç markalar da sahneye çıkarak İstanbul’un craft beer haritasını her geçen gün zenginleştiriyor. Yerel üretici kökleri giderek güçleniyor; artık yalnızca büyük şehirlerde değil, İzmir, Ankara, Bursa gibi kentlerde de bağımsız bira fabrikaları filizleniyor.

Neden Dünyada Düşerken Türkiye’de Yükseliyor?

Bu sorunun yanıtı birkaç katmanlı dinamikte yatıyor.

Orta sınıfın değişen tüketim alışkanlıkları belki de en belirleyici faktör. Türkiye’nin kentli orta sınıfı artık yalnızca fiyata değil, kaliteye, özgünlüğe ve hikâyeye değer veriyor. Bir craft beer almak; standart bir endüstriyel bira tercihinden çok, bir yaşam tarzı ifadesi. Ürünün arkasındaki üretim süreci, kullanılan malzemeler, biracının kimliği — bunların hepsi satın alma kararını etkiliyor.

Gastronomi kültürünün olgunlaşması da bu yükselişi besliyor. İstanbul artık küresel gastronomi dünyasında ciddiye alınan bir oyuncu. Fine dining restoranlar çoğaldı, street food kültürü uluslararası ilgi gördü, yemek medyası güçlendi. Bu olgunlaşan gastronomi ekosistemi içinde craft beer doğal bir yer buluyor; yüksek kaliteli yiyecekle eşleşen, düşünülmüş bir içecek olarak konumlanıyor.

Genç girişimci nesli ise bu tablonun belki en heyecan verici parçası. Otuzlu yaşlarında, çoğu zaman yurt dışı deneyimi olan, biracılığa tutkuyla bağlı genç girişimciler; küçük ama özgün bira fabrikaları kurarak bu hareketi canlı tutuyor. Onlar için bu bir iş kolundan öte, bir misyon. Bu neslin enerjisi, Türkiye craft beer sahnesine dinamizm katıyor.

El Yapımı Biranın Lezzet Dünyası

Craft beer’ı endüstriyel biradan ayıran sadece ölçek değil; felsefedir. Bu felsefenin merkezinde malzeme kalitesi ve üretim özenine duyulan bağlılık yatıyor.

Biranın dört temel bileşeni — su, malt, şerbetçiotu ve maya — craft beer ustalarının elinde birer enstrümana dönüşüyor. Kullanılan arpanın kalitesi, malt kavrulma derecesi, şerbetçiotunun kökeni ve maya türü; biranın karakterini belirleyen değişkenlerdir. Türkiye’de üreticiler giderek daha fazla yerel malzeme kullanmaya yöneliyor. Ege şerbetçiotu, aroma profiliyle uluslararası ilgi görüyor. Anadolu arpası, bölgesel kimlikle bütünleşen bira tarifleri için ilham kaynağı oluyor.

Mevsimsel bira trendi de İstanbul craft sahnesinde belirginleşiyor. Yazın hafif ve ferahlatıcı wheat beer’lar, sonbaharda kavrulmuş tatlar taşıyan amber ale’ler, kışın derin ve dolgun imperial stout’lar — mevsim döngüsüne uyum sağlayan bir bira takvimi oluşuyor.

Yemekle eşleştirme kültürü de gelişiyor. Tıpkı şarapta olduğu gibi, craft beer de sofrada bir partner olarak konumlanıyor. Buğday birasının deniz ürünleriyle, IPA’nın baharatlı yemeklerle, stout’un çikolatalı tatlılarla uyumu; bu kültürü zenginleştiriyor. İstanbul’daki bazı restoranlar artık şarap listesinin yanına bira eşleştirme menüsü de ekliyor.

Yasal Çerçeve ve Zorluklar

Türkiye’de craft beer üretimi; güllük gülistanlık bir tablo sunmuyor. Sektörün önünde ciddi bürokratik ve yasal engeller duruyor.

Türkiye’deki alkol düzenlemeleri, küçük üreticiler için ağır bir yük oluşturuyor. Üretim lisansı almak, uzun ve maliyetli bir süreç gerektiriyor. Reklam ve tanıtım kısıtlamaları, küçük markaların kendini kamuoyuna duyurmasını zorlaştırıyor. Sosyal medyada alkol reklamcılığına getirilen sınırlamalar, dijital pazarlama yollarını daraltıyor.

Vergi yükü de önemli bir konu. Alkollü içkilere uygulanan yüksek ÖTV oranları, craft beer’ın fiyatını endüstriyel birayla kıyaslandığında pahalı gösteriyor. Bu durum, potansiyel tüketicilerin bir kısmını fiyat duyarlılığı nedeniyle uzak tutuyor.

Bütün bu zorluklara karşın, Türkiye craft beer sahnesi büyümeye devam ediyor. Girişimciler yaratıcı çözümler üretiyor; taproom kültürüne yöneliyor, bira turları ve tadım etkinlikleri düzenliyor, gastronomi festivalleri aracılığıyla görünürlük kazanıyor.

Sıkça Sorulan Sorular

Craft beer nedir, endüstriyel biradan farkı ne?
Craft beer, küçük ve bağımsız bira üreticileri tarafından geleneksel veya yenilikçi yöntemlerle üretilen el yapımı biraları tanımlar. Endüstriyel biradan farkı; ölçek, malzeme kalitesi ve üretim felsefesindedir. Craft bira fabrikaları kitlesel değil, özgün üretimi hedefler.

İstanbul’da hangi craft beer mekânlarını ziyaret etmeliyim?
Kadıköy ve Moda’daki küçük taproom’lar, Bosphorus Brewing Company’nin mekânları ve Karaköy’deki bağımsız bira barları iyi başlangıç noktaları. Gara Guzu markalı ürünleri sunan mekânlar da kalite açısından güvenilir seçenekler.

Türkiye’de craft beer üretimi yasal mı?
Evet, yasal. Ancak lisanslama süreci karmaşık ve maliyetli. Küçük üreticiler, büyük fabrikalarla aynı yasal çerçeveye tabi olduğundan idari yük orantısız biçimde ağır düşüyor.

Craft beer neden endüstriyel biradan pahalı?
Küçük ölçekli üretim, kaliteli hammadde kullanımı ve yüksek işçilik maliyetleri fiyatı yukarı çekiyor. Türkiye’de ayrıca yüksek alkol vergileri (ÖTV) de fiyatı artıran önemli bir etken.

Sonuç

Craft beer Türkiye, global bir trendin tersine giderek güçleniyor. Bu yükseliş rastlantısal değil; değişen tüketim alışkanlıklarının, olgunlaşan gastronomi kültürünün ve tutkulu genç girişimcilerin ortak eseri. Bürokratik engeller ve vergi yükü ciddi zorluklar yaratsa da İstanbul’un craft beer sahnesi büyüme enerjisini korumaya devam ediyor.

Kadıköy’den Karaköy’e, Beyoğlu’ndan Moda’ya uzanan bu haritada her köşede yeni bir lezzet, yeni bir hikâye sizi bekliyor. Boğaz manzarasına karşı, iyi yapılmış bir el yapımı birayla oturmak; artık İstanbul’un gastronomi deneyiminin ayrılmaz bir parçası haline geliyor. Ve bu hikâye daha yeni başlıyor.