Knidos'un antik teraslarından rüzgarlı yamaçlara: Datça Yarımadası'nın coğrafi işaretli Nurlu bademi, yüksek yağ kalitesi ve asırlık taş kırma zanaatının gastronomik hikayesi.
Kastamonu Cide'nin coğrafi işaretli asırlık mirası; çöven kökü suyu, pancar şekeri ve yerel cevizlerin bakır kazanlarda saatlerce süren kol gücüyle beyaz bir köpük bulutuna dönüşme zanaatı.
Ganj Nehri'nin killi toprağından sokak çaycılarının tezgahına: Hindistan'ın sırlanmamış, tek kullanımlık ve içildikten sonra toprağa geri dönen 5000 yıllık ekolojik çömlek bardağı Kulhad.
Sıradan bir çorbadan küresel bir gastronomi ikonuna: İkinci Dünya Savaşı sonrası Japonya'nın sosyoekonomik dönüşümü, Yatai tezgahlarının sokak ruhu ve kase içi mimarisiyle Ramen kültürü.
Modena ve Reggio Emilia'nın çatı katlarında en az 12 ila 25 yıl süren sabır: Meşe, kestane, kiraz, dut ve ardıç fıçılarının geleneksel balsamik sirkeye (Aceto Balsamico...
Antik Karya kıyılarından günümüze uzanan 2500 yıllık lagün mirası: Dalyan has kefal yumurtalarının güneş, deniz tuzu ve doğal balmumuyla kehribara dönüşme zanaatı.
Akdeniz'in limon ve greyfurtlarının Kapadokya'nın volkanik tüf kayalarına oyulmuş doğal mağaralarında elektrik ve kimyasal kullanılmadan aylar süren olgunlaşma ve saklama mucizesi.
Orta Asya bozkırlarından Anadolu köylerine uzanan 5000 yıllık dairesel toprak fırın: Tandırın aerodinamik ısı kubbesi, dikey yapışma fiziği ve ekmek antropolojisi.
Mesoamerika mutfağının 3000 yıllık pişirme diski Comal; yerel gözenekli kilin mineralleri, odun ateşinin ısı radyasyonu ve mısır tortillasına sinen kadim is dokusu.
Anadolu şarküteri mirasının en özgün halkası Tokat bez sucuğu; bağırsak yerine el dokuması pamuklu bez kılıflarda, gölgede ve doğal rüzgar akımıyla aylar süren olgunlaşma kimyası.
